Khmer Model United Nation

Have you ever heard of the Model United Nations? If not, that is fine, Model United Nation (M.U.N) is a model of the annual conference of the United Nations. The conference discusses different topics or issues around the world with the honors of delegates from many countries together. MUN is pretty much the same. It is an educational simulation for students to understand the world-issues, international relations, especially to experience the United Nations (UN) conference. 

There have been so many MUN conferences happening before but guess what, it has only been in English. So, our facilitator along with some of our students thought of a very unique idea. We wanted to make the first-ever MUN in the Khmer language. The purpose of this was to teach us, the Cambodian students to understand the use of professional language in Khmer, and also provide the opportunity for the other millions of Cambodian students out there who only know a little bit of English or can not understand the language. With the Khmer version being made, they can understand and experience the same as the casual conferences but with their own language.

There have been a few times where the Khmer MUN is being held in our school with our students and a few other schools. But there has not been any time where every student has participated together yet. With all the preparations and research, we made it possible and had the Khmer-Model United Nations conferences participated by every student in our school. Well, there are only a bit over 100 students in our school, if you do not know yet, and wonder how many students are there. Feel free to know more about our school with the website: http://www.ligeracademy.org/

There were four general conferences along with a security general conference. Each conference had two topics to discuss. I was the delegate of the Kingdom of Cambodia under the topic of “Legalizing the same-sex marriage” and “Drug Trafficking”. We had plenty of time to do research and practice our speeches. It was my first time experiencing MUN and I was very excited.

The first day of the Khmer Model United Nations. Everyone dressed professionally in suits and was looking very good. When it came to the opening speech, I was the first one up because of the alphabetical order in Khmer. I could not tell how excited, and I was a bit nervous, to be honest. But I made it in the end, and I was so proud and congratulated myself for finishing the first main job of the day. Everyone’s speech was very professional and got the job done with quality. After all the opening speeches, everyone worked with different delegations on finding resolutions to our topics as some agreed on the topic and some did not but we had to discuss the topic and find the right resolutions.

The second day was the debating day. Well, it wasn’t like a debate, it was made to be more like a discussion where the main submitters presented their resolutions and the other delegates ask questions and discuss one by one. I got myself the opportunity to ask and gave a few speeches as well. We could not talk with anyone but sending letters through the admins of the conference.

At the end of the day, everyone came together to do the full conference with the other final topics. Here came the fun part as we finished the event by having a quiz night and the ending ceremony in which the facilitators gave their impressions along with the chairs, and delegates.

Overall, it was a magnificent experience to be part of the conference, to take the opportunity to know more about the real-world issues, and to understand the concept and what it was like to be in the United Nations meeting.

Thank you very much for your time reading my portfolio, if you have any questions, feel free to contact me or comment it down. Have a great day!

ថ្នាក់អក្សរសាស្រ្តខ្មែរ – Khmer Literacy

[English Below]

នៅក្នុងថ្នាក់ភាសាខ្មែរ ខ្ញុំពិតជាចូលចិត្ត មេរៀនដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ថ្មីៗ ដែលលោកគ្រូ និង អ្នកគ្រូបានបង្រៀន ។ អ្វីដែលខ្ញុំបានរៀនគឺ ផ្នែកនៃថ្នាក់ពាក្យ, ការរៀនពាក្យពិបាកថ្មី និង ការរៀបចំ សម្រាប់ព្រឹត្តិការណ៍មួយ ដែលនឹងកើតឡើងនាពេលឆាប់ៗនេះ ។

សម្រាប់មេរៀនអំពី​ថ្នាក់ពាក្យ សិស្សរួមថ្នាក់របស់ខ្ញុំ និង ខ្ញុំបានស្រាវជ្រាវអំពី ថ្នាក់ពាក្យផ្សេងៗគ្នាដូចជា នាម គុណនាម កិរិយាស័ព្ទ គុណកិរិយា ឈ្នាប់ ធ្នាក់ សព្វនាម ឧទានស័ព្ទ ល្បះទោល ល្បះផ្សំ ល្បះកម្ម និង​ ល្បះកត្តុ ។ ខ្ញុំត្រូវបានស្រាវជ្រាវអំពី ឧទានស័ព្ទ ។ បន្ទាប់ពីយើងបាន ស្រាវជ្រាវរួចមក យើងទាំងអស់គ្នាបានបង្ហាញ និង ចែករំលែក ជាមួយមិត្តរួមថ្នាក់ របស់យើងអំពីអ្វី ដែលយើងបានរៀន ។

មេរៀនបន្ទាប់ គឺការរៀនពាក្យពិបាកថ្មី ។ យើងត្រូវអានសៀវភៅ ហើយរកពាក្យ ដែលយើងគិតថា មិនដឹងច្បាស់ ឬមិនដឹងថាអត្ថន័យពិតប្រាកដ មានន័យយ៉ាងម៉េច យើងត្រូវសរសេរវាទុក ក្នុងសៀវភៅ ហើយបន្ទាប់មក យើងស្វែងយល់ជាមួយគ្នា ក្នុងថ្នាក់ ។

យើងក៏បានចាប់ផ្តើម រៀបចំព្រឹត្ដិការណ៍មួយ ដែលនឹងត្រូវធ្វើនៅសាលារៀនរបស់ខ្ញុំ (សាលាភាពជាអ្នកដឹកនាំ ឡៃហ្គឺ) ។ ព្រឹត្តិការណ៍នេះ នឹងចាប់ផ្តើមឆាប់ៗនាពេលខាងមុខនេះ។ ទាំងពីរក្រុម សិស្សជំនាន់ទី១ និង សិស្សជំនាន់ទី២ នឹង បង្ហាញប្រធានបទផ្សេងៗគ្នា ហើយសម្រាប់ខ្ញុំ ខ្ញុំអាចនឹងធ្វើអំពី សហគមន៍ជនជាតិភាគតិចនៅកម្ពុជា ឬ ប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ និង អក្សរខ្មែរ។

សូមអរគុណ ហើយខ្ញុំសង្ឃឹមថា អ្នករីករាយក្នុងការអានវា! សូមជម្រាបលា!

In this round of Khmer literacy class, I was very enjoy learning new interesting lessons. What I’ve learned about; part of speeches, learning new words and preparing for an event coming up very soon.

For Khmer part of speech lesson, my classmates and I were assigned to do research about different Grammar tenses such as noun, adjective, verb, adverb, conjunction, preposition, pronoun, interjection, simple sentences, complex sentences, and voiced & passive voiced. Well, I was researching about interjection. After we researched, we all presented and shared with our classmates about what we’ve done.

The next lesson was about learning new words. Well, we needed to read a book and find vocabularies that I think I don’t know the definition or not sure what it really means, I wrote it down into the book, and then find it out and learned together as a class.

Last but not least, we started to prepare an event that will possibly be held in my school, the Liger Leadership Academy. The event would be starting soon before next school year. Both cohorts, junior and senior will be doing about different topics, and for me, I would be doing about the indigenous community in Cambodia or the history of Khmer language and alphabets.

Thank you so much for visiting my portfolio and I hope you enjoy reading it!

Khmer Literature – Round 2

In the past several weeks of Khmer literature essential, I got to learn many new special lessons that made me feel very enthusiastic and enjoyable.
My classmates and I were preparing to make a Khmer poem book that made by Liger Leadership Academy students. I hope it will go well and I will let you know when it publishes.
Our facilitator, Sokha was facilitated us on how to read in a real way, how to put your emotion in when reading, read like you’re acting. That time, I was one of the characters in a famous Khmer fiction story. The story was called “កុលាបប៉ៃលិន” which means “Pailin Rose”. Pailin is a small province in Cambodia that borders Battambang and Thailand. I would say, it was one of the most joyful lessons of the round.

កុលាបប៉ៃលិន, the story I read.

At that time, two Cambodia traditional festivals that are known as “Water Festival” and “Kathina” happened. So, teacher Sokha wanted us to get to know our traditional festival and celebration. We were divided into teams to research about those two festival/celebration.
After I learned those lessons, I felt like more and more enthusiastic knowledge got into my wonderful brain and I hope to learn more lessons next round! Thank you so much for reading and visiting my portfolio! Have a great day!

Khmer – Round 1

Khmer is my first language! I learn English but I will never forget Khmer. In this first term of Khmer, we learned how to interview people in a formal way, how to dress formally at the business conference in Khmer language and making Khmer poems.

After I learned, I gain so many knowledge and here are the links to my lessons that I’ve done in Khmer class. (Interview People), (Formal Dress).

The poem below is a Khmer poem that I made and if you don’t understand, it’s a poem about 24 provinces and a city in Cambodia. My friends’ poem and mine will be putting in a school poem book and it will be published soon. Thank you for reading!

បទព្រហ្មគីតិ  នុតខុន រ៉ាយុត្តិ

២៥ ខេត្តក្រុង

ឲកម្ពុជាអើយ                                                              រាល់ថ្ងៃកើយលើខេត្តយើង

ខេត្តលិចកើតជើងត្បូង                                            តោះពួកយើងចូរចងចាំ។

 

ភ្នំពេញរាជធានី                                                            ដែលជាទីគួរចំណាំ

សួនច្បារនិងដំណាំ                                                        ហើយឡែឡាំដោយអគារ។

 

កណ្តាលដ៏ស្អាតអើយ​                                                    មិនណយឡើយឆៃប៉ូវណា

តាខ្មៅដ៏ថ្លៃថ្លា                                                                សែនអស្ចារ្យពិតមែនក្រៃ។

 

តាកែវដ៏ល្បាយល្បី                                                          ប្រុសនិងស្រីឆ្លាតណាស់ថ្លៃ

ភ្នំជីសូរស្អាតខៃ                                                               ខេត្តប្រពៃខេត្តអម្រឹត។

 

ខេត្តមួយទៀតល្អល្អំ        ​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​                                              កំពតកំពូលដួងចិត្ត

​បូកគោល្អប្រណីត                                                          ខេត្តល្អពិតភ្លេចមិនបាន។

 

ចំណែកខេត្តមួយទៀត                                                កែបមិនឃ្លាតទេកល្យាណ

ខេត្តកែបតូចចំណាន                                                 ភ្លេចមិនបានសមុទ្រទៀត។

 

សមុទ្រដ៏ត្រចង់                                                             មិនបង្អង់ព្រះសីហនុទៀត

លេងកោះរុងភ្លាមភ្លាត                                               មិនចង់ឃ្លាតពីកាយឡើយ។

 

កោះកុងព្រៃកោងកាង                                             លាតត្រដាងយើងធូរស្បើយ

លើកក្រោយមកទៀតហើយ                                    កោះកុងអើយស្អាតម្លេះទេ។

 

ពោធិ៍សាត់មិនអន់ដែរ                                            ដំណាំផ្លែល្អម៉្លេះនែ

ហូបក្រូចមិនរារេ                                                       ក្រូចខេត្តគេឆ្ងាញ់គ្រាន់បើ។

 

ប៉ៃលិនតូចតែខ្លឹម                                                  ត្បូងទទឹម​ពិតស្អាតស្អែ

បន់យាយយ៉ាតផងដែរ                                          យើងជាខ្មែរគោរពណាស់។

 

បាត់ដំបងអស្ចារ្យ                                                    ខេត្តខេមរាយើងស្គាល់ច្បាស់

សំណង់បុរាណចាស់                                                  អ្នកណាខ្លះមកពីនោះ។

 

ឧត្តរមានជ័យខ្ញុំ                                                       មានព្រះប្រទល់ល្អល្អាស់

មិនឲ្យកេរ្តិ៍ឈ្មោះជ្រុះ                                                 ឧត្តរនោះមានជ័យមែន។

 

ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ                                           ឈ្មោះមិនខ្លីខេត្តល្អល្អែន

បន្ទាយឆ្មាស្អាតមែនទែន                                   មិនលរលែនប្រាសាទថ្ម។

 

ឲ្យខេត្តព្រះវិហារ                                                      ខេត្តដែលជាតំបន់ល្អ

ប្រាសាទល្អបវរ                                                        ទ័ពបន្តការពារជាតិ។

 

សៀមរាបដ៏ពិសេស                                             ភ្ញៀវបរទេសមកលេងព្រាត

អង្គរវត្តមិនឃ្លាត                                                គ្រប់កន្លៀតប្រាសាទគ្រប់។

 

ចំណែកកំពង់ឆ្នាំង                                            ពូកែខ្លាំងឆ្លាក់ព្រះពុទ្ធ

មានចម្លាក់សត្វគ្រុឌ                                       ចន្ទសុក្រពុធឆ្លាក់រាល់ថ្ងៃ។

 

ខេត្តយក្សកំពង់ធំ                                          ពលរដ្ឋជុំមានតម្លៃ

ពូកែគ្រប់វិស័យ                                               ធំមានន័យមានប្រយោជន៍។

 

កុលាបកំពង់ចាម                                       តាមអើយតាមបទចាក់ដោត

ចម្រៀងមិនអាចខ្លោច                             ភ្ញៀវរាប់កោដិចូលកោះប៉ែន។

 

ចូលដល់ខេត្តត្បូងឃ្មុំ                                នឹងទាវទុំមិនកំប្លែង

រឿងអប់រំមែនទែន                                  ខេត្តដ៏សែនល្អត្រដែត។

 

ឯព្រៃវែងនោះណា                                    មានទាំងបាភ្នំល្អល្អែត

និងបារាយអណ្តែត                                 ល្អប្លែកប្លែតខេត្តព្រៃវែង។

 

ស្វាយរៀងគ្មានទេភ្នំ                                ខេត្តចាស់ទុំភ្ញៀវរាប់សែន

ទន្លេវ៉ៃគោឯង                                          ជាទីដែនដីសីលា។

 

កំពង់ស្ពឺត្រចង់                                        ដើមត្នោតត្រង់ខ្ពស់អស្ចារ្យ

តំណាងជាតិខេមរា                                ល្អថ្លះថ្លាសែនប្រពៃ។

 

រតនគិរី                                                    ល្អគ្មានពីរសម្បូរព្រៃ

បឹងយក្សឡោមថ្លាថ្លៃ                           ល្ងាចព្រឹកថ្ងៃភ្ញៀវហូរហែ។

 

មណ្ឌលគិរីស្អាត                                     ទៅមិនខាតល្អមិនប្រែ

សមុទ្រឈើស្រស់ដែរ                            ជាជាតិខ្មែរមោទនភាព។

 

ចំណែកខេត្តស្ទឹងត្រែង                       ល្អជាក់ស្តែងគ្មានអ្វីប្រៀប

ខេត្តនេះមានរបៀប                            ពិតមានលាភសុភមិត្រ។

 

ក្រចេះល្បីខាងផ្សោត                         ផ្តល់ប្រយោជន៍សែនប្រណីត

ក្រូចថ្លុងឆ្ងាញ់អ្វីពិត                           ជួយជីវិតលើកោះទ្រុង។

 

នេះចប់ទាំង២៥                                   សូមមិត្តចាំកុំភ្លេចភ្លង់

ពិសេសក្មេងជំទង់                                 ដែលកំពុងតែសិក្សា៕